letters, hieroglyphen
formules, karakters…
ik zie het als coderingen
waarmee
de snelheid van gedachten
en interpretaties
gepoogd worden
zichtbaar te maken,
objectief weer te geven
wat bedoeld wordt.
universele taal
een gecodeerde universele
taal die open is
vrij is
organisch…
bestaat niet
kwikzilver,
illusie
fata morgana…
op het moment dat je
de omschrijving denkt te hebben
glipt die weer uit je gedachten
maakt plaats voor een betere
passend bij het nieuw moment
wetenschap, taal
de tekens zijn statisch
wanneer er genoteerd wordt
staat het vast
is er een deur
geeft het, naast opening,
gevangenschap
op zoek naar vrijheid
bevrijding
gebruik van gevangenschap
de immer aanwezige onzekerheid van bestaan
maakt de wens
om te begrijpen en omschrijven
wat het leven is.
die taal
dat op latijn gerichte alfabet
heb ik verbonden
met een niet bestaand
onwaar
alfabet
gebaseerd op wat mijn interpretaties zijn
net zo min waar
als welk ander
registratiesysteem
het past binnen mijn ruimte
het is een codering
waarmee ik eindeloos spelen kan
in vorm
deze mag veranderen
ik streef geen universele
allesomvattende codering
of waarheid na
de verrassing om vanuit een basis
te ontdekken
een blokkendoos die nog niet verveeld
een uitnodiging
mee te spelen
samen te bouwen
te weten dat de kastelen
blijven staan,
mogen zijn
de basis van de constructie is solide
doordat hij niet de ware is
en steeds om nieuwe invalshoeken roept
anders gaat hij dood.
ik schop mijn bouwsels
zelf weer om
het moet weer anders
