Over mij

---

Over mij

Zolang ik me kan herinneren voel ik me aangetrokken tot creeeren. De vrijheid om te doen en maken waarvan ik droom is voor mij de ultieme vorm van leven. Ik had geluk. Om mij heen waren altijd mensen die vormgaven vanuit hun passie. Artsen, leraren, wetenschappers, kunstenaars, schoonmaaksters, levensgenieters, muzikanten, bakkers, instrumentenmakers, organisatoren, ondernemers, boeren, zorgverleners, dierenverzorgers, moeders, schrijvers…ik kan het zo divers niet bedenken. Meer dan 40 jaar keek ik, luisterde, vroeg en voelde ik. En ik studeerde en oefende gedisciplineerd.

Als bewijs voor de wereld om mij heen dat ik ook netjes mee kon doen, behaalde ik 26 jaar geleden mijn VWO – diploma. Samen met mijn zwem- en verkeersdiploma de enige certificaten. O ja, ik haalde ook nog een rijbewijs, op mijn 18e in 1 keer! Het waren niet deze papieren die de wereld om me heen konden overtuigden van mijn kunnen en om hiervanuit mijn ideale plek te creeeren.

Op mijn 15de, na terugkomst van een reis zonder papa en mama naar Mexico, realiseerde ik me: “de enige die iets van mijn leven kan maken ben ik zelf.” Niemand kent mijzelf namelijk zo goed als ikzelf. En niemand kan mij beter helpen te ontdekken wat waardevol is voor mij om te leren dan…ikzelf!  Als de noodzaak maar duidelijk en dringend is dan valt er met nieuwsgierigheid, open- en onbevangenheid, met werklust en discipline en natuurlijk ook dromen, ruimte en stilte, heeeeel veel voor elkaar te krijgen. Dit bleek uiteindelijke het beste certificaat te zijn dat me kon helpen mijn ideaal waar te maken.

Ik ken geen zoetere succeservaring dan het doorstaan van mijn eigen toetsing der kritiek, waardoor ik besloot mijn eigen leerdoelen te stellen. Mijn leerdoelen waren haalbaar zodat ik wist dat ik moeiteloos kon slagen. Het enige leerdoel dat me weleens moeite kostte was het doorbreken van mijn eigen gemakszucht. Wentelen in gemak zou de weg naar mijn hogere doel alleen maar versperren. In mijn hoofd hield ik mijn ideaalbeeld scherp. Hierdoor behoedde ik mij voor ongegeneerde genotszucht of zelfoverschatting.

Geregeld schoot ik een darling overhoop, waardoor mijn omgeving telkens meeschudde op zijn grondvesten. Niet iedereen deelde mijn overtuiging dat mijn ideaal behaald kon worden zonder opleiding, zonder maesanas of suikeroom. Wanneer een kleine stap met succeservaringen mij op korte termijn beloonde met hoger inkomen of aanzien, maar mij niet verder op weg hielp naar mijn ideaal, besloot ik keer op keer de trekker over te halen zodat ik ook deze succesbaby weer kon verplaatsen naar mijn In Memoriumkast. Immers, mijn ideaal was nog steeds alleen zichtbaar voor mij en dat was nou net niet mijn bedoeling, ik wilde mijn ideaal tonen de wereld! Het was een duurloop van jaren. Het zoveelste jubileum gaf me het inzicht kado dat deze jaren gevuld waren met ervaringen over het leven. Ervaringen die me alle kleur en inspiratie gaven om dichterbij mijn ideaal te komen.

Ondertussen voelde ik leven groeien, liet ik leven los, hield ik me nederig koest wanneer er dingen  belangrijker waren dan ikzelf, voedde ik en schonk ik, steunde anderen en spoorde hen aan zich te ontwikkelen. In de stilte tussen de tijd vond ik zelf ruimte om te groeien. Kleine stapjes met succeservaringen, Ik snoof deze zoetheid volledig in me op en genoot. De warme deken van rust en veiligheid die deze ervaringen opriepen, schudde ik meermalen abrupt van me af wanneer ik verschrikt ontwaakte met luide nachtkreet: “Je bent nog niet klaar!!!, je ideaal ligt verder weg…”

Na veel welissen en nietissen tussen droom en werkelijkheid, angst en passie en noem maar op wat elkaar allemaal tegenstrijdig in een impasse houdt, lonkten de krachtige kleuren van de wereld zo verleidelijk naar me, dat ik maar begon aan mijn eindexamen. Deze laatste stap was een taaie voor me. Ervaringen uit voorgaande levensjaren droegen elk informatie in zich waarmee ik uiteindelijk mijn verhaal voor de wereld duidelijk kon maken.

Hoofdbestanddeel: VERTROUWEN. Durfde ik mijn kleuren te bekennen? Durfde ik mijn droom te uiten en er naar te leven? Ik deel en geef graag aan de mensen om me heen. Met kleine haalbare succeservaringen. Om de wereld stapje voor stapje een stukje mooier te maken. Veel klein is samen groot.

De kleuren en verhalen die ik krijg van de wereld om me heen vertaal ik naar andere kleuren en vormen. Die geef ik op mijn beurt weer terug aan de wereld. Met mijn eigen ervaringen en verhalen als voorbeeld help ik mensen bij het ontdekken van hun eigen creativiteit en/of bij de ontwikkeling hiervan. Dat ik de mogelijkheden hiervoor heb en dit kan doen, is voor mij de beste succeservaring tot nu toe. De energie die ik hiervan krijg voedt mijn motor en van hieruit elke dag weer verder te ontdekken en natuurlijk  zoveel mogelijk mensen verder inspireren, enthousiasmeren en informeren! Dat is mijn ideaal.