Gekleurd met idealen

 

De Nederlandse Ambassade in Berlijn wil ik natuurlijk ook graag gaan schilderen.
Het gebouw, ontworpen door Rem Koolhaas, kon ik afgelopen week samen met mijn zakelijke rechterhand Anne Krikke ook van binnen bezichtigen. Het ontwerp van deze ambassade kreeg in 2003 de Architekturpreis Berlin en in 2005  werd de European Union Prize for Contemporary Architecture Mies van der Rohe Award toegekend.

Bij aankomst werden we opgewacht door een strikte beveiliging. Poortjes door en tassen scannen. De camera’s moesten in de kluis. Eerlijk gezegd overviel het me een beetje. Ik voelde me even meer crimineel dan kunstenaar. Later bleek dat we wel in de lounge konden fotograferen. Dit was goed om te weten.

We kregen een rondleiding van een alleraardigste brabantse medewerkster. Ze sprak vol lof en enthousiasme over dit gebouw waar 65 mensen in werken. De architectuur werkt vervreemdend op je in want deze is totaal onlogisch. Ik hoorde dat mensen zich vaak afvragen of het wel prettig werken is in dit gebouw. Wellicht een logische vraag die opkomt wanneer je bemerkt hoezeer alles ten dienste staat van het ontwerp van dit gebouw. Hierdoor werd mij wederom duidelijk, alles kun je vanuit meerdere invalshoeken bekijken. Wat waar is bepaal je vervolgens zelf. Mijn waarheid is dat ik zag en voelde dat daar mensen werken die ieder voor zich ontspanning en geluk nastreven. Er werd zorgvuldig gehandeld. Het werk wat er gedaan wordt vanuit dit gebouw zou niet kunnen bestaan zonder deze intentie van deze mensen. En het gebouw is ook enkel een leeg omhulsel zonder deze mensen. Ik zie dit allemaal als een vorm van Liefde.
Ook voelde ik, er kan nooit teveel Liefde zijn!

Hierdoor ontstond bij mij de drang om een tijdelijke mini installatie van gekleurde blokjes en binagrammen te maken en te schenken aan de mensen en het gebouw. Nog meer Liefde dus. Ik vond het heel spannend dit te vragen, alles was namelijk zo strikt en streng geregeld! Aan onze gids vroeg ik of ik hen een kunstwerk mocht schenken, getiteld “Liefde” Een tijdelijke mini-installatie in binagrammen geschreven. Vervolgens zou ik deze fotograferen en gratis aan hen toesturen per mail.

Na wat telefoontjes over en weer, kreeg ik een go! Dat maakte me super blij.
Volop geinspireerd maakte ik de installatie.
Wat schertste mijn verbazing? Spontaan raakte ik met meerder mensen aan de babbel. Mensen die je normaal voorbij lopen met zicht op oneindig (geld ook voor mijzelf) ontdooiden nu zienderogen. Ook de cultuurattaches kwamen kijken en nog een meneer in pak. Ze werden blij en raakten geinspireerd. De blokjes nodigden uit om verhalen te delen.

Vrolijk en gelukkig verliet ik het gebouw na een paar uurtjes. Met een hoofd vol ervaringen en een fotocamera vol prachtige gekleurde beelden en architectuur. Welke mooi weg ben ik toch ingeslagen? Het lijkt op een kinderdroom die ik herken, een kinderdroom gekleurd met idealen.

 

 

 

 

One thought on “Gekleurd met idealen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *