Het belang van kunst

Thijs
Buurjongen Thijs
Mijn buurjongen Thijs is 11 jaar. Hij en zijn familie zijn geboren Noord-Groningers.  Thijs weet veel van tuinieren en klussen, net als zijn vader. En hij houdt van de ruimte en is erg leergierig. Van jongs af aan vertelt hij mij dat losse draadjes van lichtpunten in het plafond weggewerkt moeten worden. Thijs onderhoudt de voortuin. Hij maait het gras en harkt de bladeren weg.
Rare snuiters
Thijs zegt dat Arnold en ik wel heel aardig zijn en hij ziet wel dat we altijd druk in de weer zijn met muziek, kunst en organiseren, maar we moeten wel weten dat wij rare snuiters blijven voor de mensen in het dorp. “Dat is nou eenmaal zo”, zegt hij.
Mooie schilderijen
Onlangs stond Thijs bij mijn atelier. Serieus keek hij mij aan en vertelde uit het niets dat hij een van mijn nieuwste experimentele schilderijen erg mooi vond. Vervolgens kreeg ik te horen dat hij in zijn zopas door pa opgeknapte kamer, nog een lege muur had waar dit schilderij wel erg mooi zou staan.
Ontroering
Ik smolt ter plekke. Van dit soort uitspraken krijg ik direct tranen in mijn ogen van ontroering. Natuurlijk wilde ik hem knuffelen, maar dat kan niet. Ik ben zijn moeder niet, ik ben de buurvrouw en ook nog eens zo’n “rare”.
Dus stamelde ik: “jij bent toch binnenkort jarig?”
Ik twijfel of hij hoorde wat ik zei.
Verjaardag
2 Weken later werd Thijs 11. Ik pakte het schilderij voorzichtig in. Zo eentje met heel veel kleine restjes kleurenschets materiaal, piepkleine modelbouw spijkertjes en gekleurde schelpen. Luid zingend kwam ik de versierde buurkeuken binnen en gaf hem zijn cadeau. Opa’s, oma’s tante en oom om de tafel met taart en bier.
Thijs pakte het cadeau uit, geholpen door mij want ik zag de schelpen al door de keuken slingeren. Hij stamelde: “ja, dit vind ik heel mooi…”
Thijs is blij
’s Ochtends appte zijn moeder: “Frank heeft gisteren jouw kunstwerk opgehangen in Thijs z’n kamer. Hij is helemaal blij, het staat prachtig.” Weer voelde ik de waterlanders opkomen.

Geef een reactie