Kennismaken met geluk tijdens Toes Toavel

Vrij op verkenning in het atelier van Maria Madelon
door Suus Venings


Hoe ziet de natuurlijke habitat van beeldend kunstenaar Maria Madelon eruit? En hoe leeft, deelt en creëert zij eigenlijk? Tijdens Toes Toavel heb je uitgebreid de kans om dit te ontdekken. Een keer per maand openen componist en chansonnier Arnold Veeman en beeldend kunstenaar Maria Madelon hun deuren. Niet alleen krijg je uitgebreid de kans om te snuffelen in het atelier van Madelon. Ook kun je haar je vragen stellen, aanschuiven voor een vijfsterren plantaardig buffet en woon je ondertussen een mini-concert van Arnold Veeman bij.

De Toes Toavel van 25 februari was werkelijk fantastisch! Is het iets voor jou om een volgende keer bij te zijn? In dit artikel lees je hoe Toes Toavel eraan toe gaat.

Een warm welkom
Je loopt het terrein op van de Oude School in Kloosterburen. Buiten branden kaarsjes. Als je door de klapdeuren naar binnenkomt zie je Maria Madelon en Arnold achter een buffettafel staan. Enthousiast begroeten ze je, handen worden geschut. Persoonlijke welkomstwoorden worden gesproken. Er is gelijk contact.  

Terwijl je richting kapstok loopt om je jas op te hangen, kijk je de aula in waar vijf verschillende tafels gedekt staan voor 4 tot 7 personen. De hoge witte muren hangen vol kleurige kunstwerken uit Madelons gebouwen-collectie. Uit de speakers klinkt zachtjes de muziek van Arnold.

Nadat je jas hebt opgehangen, loop je terug naar de buffettafel. Daar staat Madelon op je te wachten met haar welkomstdrankjes, met of zonder alcohol. Je proost en daarna krijg je een vrijbrief om zelfstandig op verkenning te gaan in het pand of om plaats te nemen aan je favoriete tafel en vast wat nootjes te eten.

Op verkenning in het gebouw
Terwijl Madelon en Arnold de andere gasten ontvangen, loop je een witte gang in. Een gang waarvan je van te voren niet kan zien hoe lang hij is. De kaarsjes die langs de wanden branden laten je zien dat je verder kan lopen. Je loopt langs schilderijen van Madelon in allerlei kleurstellingen. Groot en klein. Welke gebouwen staan erop? Hoe heet het schilderij? Wat voor technieken gebruikt ze? Spreekt het aan?

Of let je meer op de muziekinstrumenten van Arnold die in de gang staan? Wat zou er in die grote koffer zitten? Een bas? Of zijn het meer de details waar je op let? De schaapjes en de geitjes die op het orgel staan (zouden ze die verzamelen?). De tulpjes in kleine vaasjes. De geur van eten die vanachter een van de deuren tot je komt.

Hoe verder je in de gang komt, hoe meer er te zien is. Je ziet nu ook ander kunstwerken van Madelon. Kleine kleurrijke doekjes. Een vitrinekast met beschilderde doosjes. Links zit de deur waar de gang je naar toe heeft geleid. De deur naar het atelier.

Het atelier
Als alle gasten aanwezig zijn, geeft Madelon het startsein om daadwerkelijk haar atelier binnen te treden. Terwijl zij nog even in de keuken in een paar pannen roert, heb je de gelegenheid om ongegeneerd  haar witte wereld vol kleur te verkennen. Wat is er ontzettend veel te zien. De witheid van de vloeren, muren en meubels vormen de perfecte basis om de rest wat er is mooi uit te laten komen. Niet alleen de serie doeken vol gekleurde vlakken vallen op. Ook de prieeltjes met engeltjes en schelpjes trekken de aandacht.

Hoe langer je er bent hoe meer je ziet. De buffetkast met een oud wit servies met lichtroze bloemen. De papieren die op tafel liggen waar zomaar een gedicht tussen ligt. Madelons schetsboek. Materialen. Gekleurde schelpjes.


Sommige dingen roepen vragen op. Wat zijn dat toch voor figuren op al die kleine doekjes aan de muur? Waar staan al die gekleurde vlakken eigenlijk voor? Gelukkig komt Madelon eraan en nodigt ze je uit te vragen wat je wil weten.

In gesprek met Madelon
Madelon vertelt naar aanleiding van de vragen die gesteld worden haar verhaal en de verhalen achter haar kunst. Wat aanvankelijk gebouwen leken op een achtergrond van gekleurde vlakken, blijkt nu de uitdrukking van een visie en daarnaast het resultaat van het doorlopen van een systematiek om emoties op consequente wijze te kunnen vatten in kleur. Een methodiek die door Madelon zelf ontwikkeld is en waarbij het getal 12 een bijzondere rol speelt.

Geen detail is toeval. Door het achterliggende verhaal leer je ook Madelon beter kennen. Ze laat zich zien als een gevoelige vrouw die erop uit is mensen gelukkig te maken. Door haar eigen gelukswereld te creëren en deze te delen met anderen. Ze maakt dit tot een ervaring door haar doekje met de intentie: ‘Ik ben en breng geluk’ te geven aan een van de gasten.

De ontvanger van het doekje krijgt de gelegenheid om te voelen wat het ontvangen van deze intentie doet. Het doekje wordt doorgegeven zodat de gever kan ervaren hoe het doorgeven van deze intentie is en er nog een ontvanger de oorspronkelijke intentie kan voelen. Het doekje gaat het hele atelier rond. Het doet iets, dat is wel duidelijk. Wat dat precies is, kun je eigenlijk alleen maar ervaren.

Madelon sluit af met een gedicht. Daarna verlaat ze als eerste (en enige) het atelier om het eten klaar te zetten.

Rondkijken met nieuwe ogen

Nu je weet wat er allemaal achter de kunst van Madelon zit en hoe het is opgebouwd, bekijk je wat je eerder zag met andere ogen. Ondanks dat je vrij bent om naar de aula te gaan om van het zelfgebakken brood met humus te genieten, besluit je net als de rest om nog wat langer in het atelier te neuzen.

Alles wat je eerst zag heeft een andere betekenis gekregen en je voelt je geroepen om de dingen die je eerder geduid had opnieuw te duiden. Uiteindelijk verlaat je met een gevoel van verwondering en misschien ook wel van bewondering, het atelier. Ook lust je nu wel wat te eten. Gelukkig staat alles klaar.

Het eten
Veganistsich eten zal voor sommige mensen al buitengewoon zijn, maar het blijkt ook nog eens een buitengewoon veganistisch buffet te zijn. Geen gerecht is ooit eerder gemaakt en is dus een experiment.

Wat je niet weet, is alles gedurende zeker twee voorbereidingsdagen tot stand gekomen. Het eten heeft de tijd gekregen om precies de juiste smaak en textuur te krijgen. De kleuren kloppen. Zonder dat er daadwerkelijk gestreefd is naar perfectie (ik was erbij), valt er op geen manier iets af te doen aan het eindresultaat.

Het is vakmanschap op z’n Arnolds en Madelons. Het zit goed in elkaar, het is authentiek en met liefde gecreëerd. Zonder trucjes. Heel puur.

Genieten
‘Wat een hoop nieuwe smaken’, hoor ik iemand zeggen. Ik kan me voorstellen dat het eten echt een ontdekking kan zijn wanneer je niet zo thuis bent in de veganistische keuken. Dat het eten ook nog eens gegeten wordt van een handbeschilderd servies van 125 jaar oud, doet nog iets extra’s met de beleving.

Je deelt de tafel met bekenden en soms met onbekenden die je tijdens het eten beter leert kennen. Ook kan het zomaar zijn dat Arnold of Madelon bij je aanschuift. De sfeer is intiem en ongedwongen. Je mag na een eerste keer opscheppen gerust terug naar de buffettafel gaan om nog wat meer te nemen of om een karafje te halen met fris, water of wijn.
Als iedereen is uitgegeten, haalt Madelon de borden op en neemt Arnold plaats op de stoel voorin de aula en pakt zijn gitaar.
Optreden Arnold
Een optreden van Arnold op Toes Toavel is een totaal andere beleving dan wanneer je bij een van zijn officiële voorstellingen bent. Toes Toavel  blijkt voor Arnold de ideale gelegenheid om te experimenteren, te improviseren en om nog veel meer de interactie met het publiek aan te gaan. Van ‘#lalala’ gaan we via een persoonlijke verhalen en anekdotes naar ‘Dichtbie’ en ‘Je raakt me’.

De koffie staat nog net niet helemaal klaar op het moment dat Arnold de pauze ingepland had. Spontaan vraagt hij of er nog verzoekjes zijn. Nou, die zijn er wel! Zo wil ik ‘Notre Dame des Fous’ horen. Een nummer dat Arnold echt alleen maar live speelt met band of een goede gitarist erbij, maar voor deze gelegenheid maakt hij een uitzondering!

Na een goed begin met het lied loopt het even spaak en improviseert en grapt Arnold er in het middenstuk op los waarna hij het nummer alsnog prachtig uitzingt.

Pauze
Madelon heeft koffie en thee klaargezet en er staat een schaal met haar in Kloosterburen oh-zo-beroemde Kloosterknotsen. Als alle knotsen opgesmuld zijn, vervolgt Arnold zijn optreden.

Tweede deel optreden
Ook in het tweede deel van het optreden gebeuren weer een aantal bijzondere dingen. Nadat Arnold bij het nummer ‘Nekstoe mie’ schijnbaar het juiste akkoord even kwijt is, zingt hij a capella verder. Direct heeft hij ieders onverdeelde aandacht en komt wat hij zingt vele malen intenser binnen dan daarvoor.

Net voordat Arnold zijn laatste nummer wil spelen, bedenkt hij zich dat er voor de pauze nog een ander verzoeknummer was, namelijk de in het Gronings vertaalde ‘Ne me quitte pas’ van Jacques Brel. Na dit gevoelige ‘Goa nait weg bie mie’, sluit Arnold het geheel vrolijk af met Mien Grunneger stad.

Na het optreden
Je gaat weg als je klaar bent om weg te gaan. Er is geen haast. De een blijft nog een tijdje natafelen. De ander loopt nog eens de gang op en neer om een schilderij goed te bekijken. Verschillende mensen praten met Arnold na bij de buffettafel. Madelon verkoopt een schilderij. De sfeer is ontspannen en vrolijk.

Mensen vertrekken groepje voor groepje. Persoonlijk wordt er van iedereen afscheid genomen. Er is genoten. Dit was zoveel meer dan ‘een etentje met rondleiding door het atelier en een optreden van Arnold.’ Dit had alles in zich om een onvergetelijke belevenis te zijn!

Toes Toavel is 1x per maand. Maart is vol, maar je kunt al wel reserveren voor 29 april (of een daaropvolgende maand). De kosten zijn 20,19 per persoon. Laat weten met hoeveel mensen je wil komen via eten@toestoavel.nl. Ga voor aanvullende informatie naar de Toes Toavel website. http://www.toestoavel.nl/

Ben je heel nieuwsgierig naar Madelon en haar atelier? Dan ben je ook twee weekenden lang welkom als deelnemer aan de Kunst aan Huis Atellierroute. Deze vindt plaats in de weekenden van 11-12 maart en 19-20 maart. Het atelier is dan geopend van 11.00 tot 17.00 uur.
http://www.kunstaanhuis.nl/kunstenaar/18-maria-madelon-van-velthoven-schilderijen/

De eerst volgende mogelijkheid om Arnold live te zien is 1 april in de Marnehoes om 20.00 uur. Hij speelt dan voor de allerlaatste keer zijn voorstelling Klaai. De toegang bedraagt 7 euro. Reserveren kan via muziekreserveringen@marnehoes.nl

http://www.marnehoes.nl/programma/voorstelling-205.html

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *