Levensreis

Wat heb ik ervaren in India?

Dat het leven heel eenvoudig is, je hoeft alleen maar hoef te voelen.
Dat een atelier zo klein kan zijn als een etui en een A5 tekenboekje
Dat je overal op de wereld kan leven.
Dat er maar 1 absolute waarheid is en dat is LIEFDE.
Dat als je nu eenmaal in Nederland geboren bent, je hier woont en dat is ok.
Dat mijn kinderen, kleinkinderen, familie en vrienden het allerbelangrijkste zijn voor mij.
Dat het leven zomaar ineens afgelopen kan zijn dat geeft meer focus om mijn droom NU te leven.
Dat lawaai en veel mensen op een bepaalde manier ook heel gezellig kan zijn.
Dat kleur sjeu geeft aan het leven.

En nog zoveel, dat kan ik niet in een keer opnoemen, dat komt nog wel voorbij.

Overlijden van mijn vader
Bij mijn terugkomst uit India stierf mijn vader geheel onverwachts aan een fatale hersenbloeding. Over deze reis heb ik met mijn reislustige vader niets meer kunnen delen.
Bij onze laatste ontmoeting, zag ik zijn liefde en trots omdat ik deze reis aanging.
Mijn vader had een extra zintuig, hij voelde zonder woorden aan hoe intens deze reis voor mij zou zijn en ook wat ik er zou leren.
Dit alles was non verbaal voelbaar voor mij.

Op zijn manier heeft hij mij in mijn leven steeds terug gegeven dat het als kunstenaar eerst om gevoel gaat en dan om de zaken.
Het beeld en de levensinstelling moesten maar voor zich spreken.
Daar lag deels irritatie voor mij, daar ik ook een sterke drang voel om mijn verstand, logica en rede te ontwikkelen en uit te leggen welke symboliek er achter mijn schilderijen schuilt.
Daarbij schuilt er ergens in mij, als kleindochter van een textielfabrikanten familie uit Geldrop, een sterke ondernemersgeest.
Deze kant echter is tot op heden wat ondergeschikt gebleven.
Tot mijn 50ste jaar heb ik vele andere ervaringen opgedaan.

De waarheid van gevoel
Deze India reis was er een van puur meestromen met gevoel.
Dit heeft me meerdere inzichten gebracht waaronder dat mijn atelier in deze weken eindelijk zo klein geworden is dat ik het overal mee heen kan nemen.
Een tekenboekje met een etui kleurpotloden waarmee ik in elke situatie uit de voeten kon.

Een ontwikkeling had ik mijn vader erg graag laten zien en hem tevens verteld over mijn ervaringen geïllustreerd met de talloze foto’s die ik gemaakt heb.

Wellicht dat ik hem mooi geïllustreerde brieven ga sturen…

Stad van leven en dood
In Varanassi heb ik geleerd dat het leven en de dood gewoon in de openbaarheid naast elkaar staan. Het is allemaal onderdeel van het leven en het liep in deze stad gewoon als een rode draad door de dag. De tradities en gebruiken hadden voor mij iets heel rustgevends en ook het besef dat ieder mens gerelateerd aan zijn plek zo zijn eigen rituelen heeft. Ongemerkt heeft deze ervaring mij geholpen toen ik zelf geconfronteerd werd met het overlijden van mijn vader. Het leven gaat door en de herinnering blijft.

Nu gevuld met een enorme extra verbinding met mijn broer, zussen en moeder omdat we zo harmonieus en puur afscheid hebben genomen van onze papa.

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *