Kinderen, voor moederdag

Kahlil Gibran schreef over kinderen. Voor mij het mooiste gedicht dat de essentie van moederschap volledig in zich draagt. Daarom heb ik het ook in kleur geschilderd. Het hele gedicht is getransformeer via mijn eigen taal naar kleur.
Het meet 80 x 80 cm.  Ik heb geschilderd  op een geprepareerd paneel met acrylverf. Wil jij dit prachtige gedicht aan je muur? Dat kan! Voor  € 2500,00  omhul  je je iedere dag met de kracht en magie van deze mooie wijze woorden.

“Je kinderen zijn je kinderen niet.
Zij zijn de zonen en dochters van ’s levens hunkering naar zichzelf.
Zij komen door je maar zijn niet van je en hoewel ze bij je zijn behoren ze je niet toe.
Je mag hen je liefde geven maar niet je gedachten want zij hebben hun eigen gedachten.
Je mag hun lichamen huisvesten maar niet hun zielen want hun zielen toeven in het huis van morgen dat je niet bezoeken kunt zelfs niet in je dromen.
Je mag proberen gelijk hun te worden maar tracht niet hen aan jou gelijk te maken.
Want het leven gaat niet terug noch blijft het dralen bij gisteren.
Jullie zijn de bogen waarmee je kinderen als levende pijlen worden weggeschoten.
De boogschutter ziet het doel op de weg van het oneindige en hij buigt je met zijn kracht opdat zijn pijlen snel en ver zullen gaan.
Laat het gebogen worden door de hand van de boogschutter een vreugde voor je zijn
want zoals hij de vliegende pijl lief heeft
zo mint hij ook de boog die standvastig is”

Uit ” De profeet” van Kahlil Gibran

 

Geef een reactie